“Die geur van tabak hing altijd in de lucht. Vreemd misschien als niet-roker, maar ik vond het heerlijk.” Als buurtbewoonster woont mevrouw Douma sinds de jaren ’70 op steenworp afstand van de oude Niemeyerfabriek. Vanuit haar achtertuin en woonkamer is het gebouw zichtbaar.
Foto credits: Casper Maas
“De fabriek was altijd dichtbij, een vertrouwd onderdeel van de buurt. Ik heb Niemeyer door de jaren heen zien uitbreiden, stukje bij beetje.” In haar gang herinnert een diamond painting -een schilderij met glittersteentjes- van de fabriek mevrouw Douma aan vroeger.
Foto credits: Casper Maas
Af en toe kwam ze er binnen. “We werden als buurtbewoners uitgenodigd door Niemeyer als er iets nieuws was,” vertelt ze. “Er stond altijd een kopje koffie klaar, sigaretten lagen op tafel. Dat hoorde er natuurlijk bij.” Tijdens zo’n bezoek kregen de buurtbewoners ook een rondleiding. Zo heeft mevrouw Douma door de jaren heen een groot deel van het gebouw gezien.
“Je voelde je als buurtbewoner betrokken bij de fabriek, alsof je er echt bij hoorde,” zegt mevrouw Douma. “Ik hoop dan ook dat de nieuwe invulling van het gebouw die band behoudt. Misschien ga ik er dan zelf wel weer eens een kopje koffie drinken.”
